Geloof, Hoop en Liefde
Kernwoorden voor het leven van een Christen. Woorden die ons, als we ze echt in ons leven ervaren, tot een kind van God maken. Ik wijd dit voorwoord van deze Gemeenteklanken aan deze woorden, omdat ik er de afgelopen weken weer sterk door geraakt werd. Bij het overlijden van een dierbare vriend en broeder, Rinze Veltman. Het waren geliefde woorden voor hem die hij in al zijn eenvoud op eigen wijze probeerde uit te dragen en waar de dankdienst voor zijn leven door gedragen werd. En, hoewel deze begrippen ook voor mij een richtsnoer vormen in mijn leven, werd ik er nu vooral diep door geraakt.
Ik weet nog, hoe 45 jaar geleden bij het 125-jarig jubileum van de gemeente deze woorden ook centraal zijn gezet in het gedenken van onze gemeente door de jaren heen. En dat nog steeds doen. Omdat het ons als gemeente laat zien wie we zijn, wat ons drijft in Gods Naam. We hebben rond deze woorden toen drie gedenkdiensten gehouden, in de aanloop naar de jubileumdag van 5 december 1981. Door drie verschillende predikanten uitgewerkt. Elke dienst had als thema één van de kernwoorden van hierboven.
Kernwoorden van een christen, die moeten leiden tot gerechtigheid en vrede. Grote woorden, die ik hier nog met kleine letters schrijf, omdat we de werkelijkheid daarvan als mens niet tot in de volle betekenis van deze woorden kunnen realiseren. Dat klinkt somber, maar het betekent niet dat we nooit gerechtigheid en vrede in die volle betekenis zullen mogen ervaren. Echter, we kunnen het niet alleen. We kunnen het alleen door Gods hulp en in Zijn Naam. In het volharden in ons geloof in Hem, in ons vertrouwen op Hem. En, door Zijn zoon Jezus Christus die ons zo innig liefheeft. Door Jezus mogen we er zeker van zijn dat Vrede en Gerechtigheid zullen zegevieren in deze wereld. Ook al lijkt dat beeld nu nog ver weg; we worden iedere dag door ons geloof blijvend opgeroepen ons kleine steentje daartoe bij te dragen. Zoals ook Rinze dat op zijn eigen wijze gedaan heeft. Daarmee heeft hij een betekenisvol leven achtergelaten voor zijn geliefden, maar ook voor allen die hem kenden. Zo hebben allen die ons zijn voorgegaan - die we hier los hebben moeten laten - voor geliefden, vrienden en bekenden een betekenisvol leven achtergelaten. Zij mogen nu Zien en de Gerechtigheid en Vrede met eigen ogen ervaren.
Laten we de hoop op een betere wereld nooit verliezen. Laat ons blijven geloven dat eens God alles goed zal maken. Maar laat ons ook beseffen dat we dan maar niet gaan berusten en denken dat het dan zonder ons ook wel goedkomt. Dat is wel een rijke troost, maar het pleit ons niet vrij goed voor Gods Schepping met al ons ‘lek en brek’ te zorgen. Het gebed vermag veel. Laat ons dan juist bidden om de kracht, iedere dag iets van Gods Gerechtigheid en Vrede dichterbij te brengen. In het leven om ons heen zichtbaar te maken. Zichtbaar in Liefde. Liefde voor elkaar en de prachtige natuur.
Want dit is wat blijft: Geloof, Hoop en Liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de Liefde (1 Korinthiērs 13:13).
Roeping
Een gelovige is niet geroepen,
om grootse en meeslepende daden te verrichten.
Noch om opzien te baren,
of de wereld te verbazen.
Een gelovige is niet geroepen,
om te stralen als held of ster,
boven ieder uit te steken,
perfect te worden,
of bijna goddelijk te zijn.
Een gelovige is wél geroepen
vanuit eenvoud te leven,
en met de inzet van héél zijn persoon,
het kleinste en het gewone
op grootste wijze te doen.
(Uit Rakelings Nabij)
